Mijn Hondenplons in de Spetter
Ik had er zin in. Heel veel zin zelfs. Maar toen kwam mijn baasje met de mededeling waar ik
eerlijk gezegd niets van begreep.
“We gaan niet” zei hij, “want ik heb geen zwembroek”.
Pardon? Ik keek hem eens goed aan en dacht sinds wanneer is dat een probleem, ik zwem
toch ook altijd zonder.
Dus besloot ik om hulp in te schakelen. Ik dacht: dit moet ik zijn dochter laten weten. Ja die
is gek op mij. Als ze langskomt neemt ze vaak lekkere snoepjes voor me mee en wordt ik
uitgebreid geknuffeld. Ik denk dat ze een beetje verliefd op me is, maar ja dat weet je met
mensen nooit.
Zij had natuurlijk snel door wat ik wilde en kwam op zondag langs met een stapel
zwembroeken en zei tegen haar vader, mijn baasje dus, “pas maar”.
Ja daar had hij niet van terug en zo raakten we naar de Spetter. We waren er op tijd, maar al
snel kwamen er meer bij. Het werd een hele grote roedel waar we allemaal lekker konden
zwemmen en spelen. Heel veel balletjes, maar ik zoek altijd de stok die mijn baasje in het
water gooit.
Deze is gemakkelijk te vinden want het water is brandschoon. Maar er zit wel een smaakje
aan, net als het drinkwater thuis. Persoonlijk zwem en drink ik liever uit de sloot want daar zit
veel meer smaak aan. Dat is pas echt lekker water.
Enn .. daar kan je tevens beter aan de wal komen, want hier met die overhangende walkant
is het moeilijk klauteren. Maar wat het extra leuk maakt zijn alle honden bij elkaar, groot en
klein en we hadden samen ontzettend veel plezier. En ik denk dat mijn baasje het ook wel
leuk vond want die was een klein hondje aan het helpen die angst had om van die steile kant
af te springen. Maar met de hand even in en uit het water te halen sprong deze ook pardoes
in het water. Ja, ik zag het wel hoor baasje.
Ik had een prachtige dag en zou eigenlijk willen dat dit meer gebeurde.
De volgende dag hoorde ik mijn vrouwtje zeggen dat ik gedroomd had, vermoedelijk van de
hondenplons. Nou daar heb ik nou niks van gemerkt. Wel heerlijk in mijn mandje geslapen.
Flaks
